Followers

Tuesday, June 21, 2016

ජිවිතේ මෙච්චරම දුක ඇයි??


මම මේ කියන්නේ ඇත්තම කතාවක්. අද උදේ තමයි මේක උනේ. උදේ පාන්දරම මම ගියා සැලුන් එකට කොන්ඩෙ කපන්න කියල හිතාගෙන. සැලුන් එකට ඇවිත් හිටියා පොඩිම පොඩි හුරතල් ළමයි තුන් දෙනෙක්. හරිම අහිංසක පාටයි. ඉරුණ ඇදුම් ඇදගෙන හිටියේ.
ඉතින් මම පොඩ්ඩක් ඒ ළමයි එක්ක කතා කරා.
මම ඇහුවා ඔයාලා මේ හරියේද කියලා.එතන හිටිය එක ළමයෙක් මට කිවුවා අපි පිරිවෙනේ ඉගෙන ගන්නවා කියලා. හරිම අහිංසක විදිහට තමයි එක කිවුවේ. මම ඇහුවා ඔයාලගේ ගම කොහෙද කියලා. අ ළමයා මට කිවුවා අපි මොණරාගල අයියේ කියල. හරිම දුකයි. මම ඊට පස්සේ ඇහුව මෙහෙ අවේ ඇයි කියලා. අනේ එතකොට ඒ ළමය කිවුවා සාධු තමයි අපිව එක්කන් අවේ කියලා. 
ඉතින් මම අපහු ඒ ළමයාගෙන් ඇහුව ඔයාලගේ අම්මා තාත්තා මොකද කරන්නේ කියලා. ඒ ළමය අහක බලාගෙන දුකෙන් වගේ මට කිවුවා අම්ම රට, තාත්තා හිරේ කියලා. ඉතින් මම ඇහුව ඔයාලට අක්කලා අයියලා නැද්ද කියලා. එතකොට ඒ ළමය අනිත් පොඩි ම ලමයව පෙන්නලා මට කිවුව " අර ඉන්නේ අක්කගේ බබා" කියල. ඉතින් මට වෙන අහන්න දෙයක් නැතිකමට ඇහුවා" ඉතින් ඔයාලට අක්කත් එක්ක ඉන්න තිබ්බනේ කෝ දැන් අක්කා කියලා." ඒ ළමය මට කිවුවා අක්කාත් රට ගියා කියලා. මම ඉතින් ඇහුව කෝ එතකොට ඒ බබාගේ තාත්තා කියලා. එතකොටම මට ඒ ළමය කිවුවා ඒ අපේ තාත්තා කියලා. මට නිකන් මාව පොලවේ ගැහුවා වගේ උනා. 
මට මේක ඔයාලට තේරුම් කරන්න තේරෙන්නේ නෑ . එත් දන්නවද ඒ මාත් එක්ක කතා කරපු ලොකු ළමයාගේ තාත්තා එයාගෙම දුවව බිරිද විදිහට තියාගෙන ඉදල තමයි අර පොඩි ලමයව ලැබිලා තියෙන්නේ. මහම මහා සහ ගහන අපරාද නේද ඕවා?? අර අනිත් පොඩි ළමයා මාත් එක්ක කතා කරපු ලමයගේම මල්ලිලු. 
මාත් එක්ක කතා කරපු ලොකුම ළමයා පහ වසරෙලු. එයාගෙම මල්ලි දෙක වසරෙලු, අර චුටිම ළමයා තාම ඉස්කෝලේ යන්නේ නෑලු.
දන්නවද මාත් එක්ක කතා කරපු ළමයා ගාව උරේක දාලා පෙට්ටියක් වගේ එකක් තිබබා, මම ඇහුව ඔය මොකක්ද කියලා. එතකොට ඒ ළමයා කිවුවා අපේ කාර් එක කියලා. මට මාරම අප්සට්. අන්තිමට මම ඇහුව කොහෙන්ද ඕව ගන්න සල්ලි කියලා . ඉතින් ඒ ළමයා කිවුව පොඩි සාධු දුන්න අද දුන්නා කියලා, ඉතින් තුන් දෙනාම කොන්ඩෙත් කපාගෙන අත් අල්ලාගෙන පිරිවෙන පාර දිගේ ගියා ............. . හරිම දුකයි මට අද මේ වෙච්ච දේ. කියාගන්න බෑ ඒ දුක. 

මම බොරුවක් කියනවා කියලා හිතෙනවනම් ඔයාලටත් ඇවිත් බලන්න පුළුවන් දොම්පේ චන්කමනාරාම විහාරෙට. එහෙ තමයි එයාලා ඉන්නේ . ඒ තුන් දෙනාම මහණ කරවයි මට හිතෙන විදිහට..................................................

සිංහයා ලියන්නට ඉගෙන ගන්නා තුරු සෑම කතාවකම ජයග්‍රහණය දඩයක්කාරයා සතු වනු ඇත. . .


Author- Imantha Lakshan from IPSFutureWorld forum 


Saturday, February 27, 2016

...තාරකාවක්‬...

                                                         ...තාරකාවක්‬...



සිහින් සළු ගෙන                                        
නෙලා දුන් වත...
ඈත අහසේ
නිසල භවනක...                              
සදුට ළං වී
සිනහ මුවගින්...
ඔහුට කවි පද
ලියන අන්දම...

නිහඩ බව පිරි
සොදුරු අරණක...
කිමිද ඉපදී
අහස අභිමුව...
බලා සිටියෙමි
නෙතු විදා මම..
සදුට පිදු නුඹෙ
නොදුටු ආලය...

විඩාබර මගෙ
සැලෙන නෙතු යට...
කවි සිතුම් හද
මැවෙන අන්දම..
බලා සිටිනෙමි
මවිතයෙන් නුඹ..
එනතුරා යළි කවද හෝ දින...

Tuesday, February 9, 2016

allhitlk com

හදට වඩින මවක වරුන

                                ###හදට වඩින මවක වරුන###



හෑඩුවත් කඩුලු මුතු කෑට එක ලතාවට
පිපුනත් සිනහ සියපත් මුව පුරාවට
ඩුකට සෑපට අප ජීවිටහ් තුරාවට
ඉන්නේ එකම සුවදයි සිත නිවන්නට

දරුවන් ඈයට ඈගෙ පනටත් වඩ වටී
දරුවන් නමට ලෙය කිරකට හෑරුන හෑටී        
සිතුවත් සිහින මෙව්වත් සෑප විදින හෑටී
අම්මා නොමෑති තෑන මේ කිසිවක් නොවටී

ගලනා ගගක් පුබුදයි නිර්මල මනස
බාදක ඈතත් ග0 දිය නොම වෙයි අලස
බාදක මතින් ගලමින් වඩමින් යසස
ඔබ මට කීවෙ ජීවත් වීමේ රහස

ගල්පර මතින් ගලනා ගග මනහරය
බාදක සහිත ගීවන ගග බියකරුය
ආපසු හෑරී බලනා කල පිවිතුරුය
ඔබගෙන් උගත්ඩේ ජීවන මුලකුරුය

කෙතරම් කවි පතුම් ලීවත් එක පෙලට
අහසත් සමුදුරත් පරයන ඔබෙ ගුනට
වඩිනා හගුම ඔබ ගෑන සන්තානයට
ලොව බස දියුනු නෑ තාමත් පවසන්ට


***වෑරදුනු අතීතේ***

                                            ***වෑරදුනු අතීතේ***


වෑරදුනු අතීතේ
කාලය ගෙව්වේ සුපුරුදු ලෙස මා
දෑනුනේ නෑ වෙනසක්
උසස් පෙල කඩ ඉමට එතරම් නොගත්තේ වෙහෙසක්

සාපෙලින් ගොඩ ආව මට
අරුමයක්දෝ ඕකත්
මෙයත් බෑරි නෑත ගොඩ යන්න මට
ගත්තෙ පොඩි වෙහෙසක්

වෑඩ කලා මදි කෑපවීම මගෙ
තියෙනවා අඩුවක්
කාලේ ගෙවිලා විභාගෙට දින
ලන්වෙද්දි සිතුනත්

දෙයක් නෑත ඉතිරිව කරන්නට
ප්‍රමාදය දෑන්නම්
කල යුතුව අත උපරිමෙන් වෑඩ
විභාගය එනකම්

එවර වෑරදුන හින්ද අද ඈත
දෙවෙනි වර කරමින්
සිතට දිරි ගෙන නෑවත පෙරලමි
අලුත් වු පිටුවක්

නෙත කදුලු ඈත බොහෝ සේ සිත
රිදුම්දේ තවමත්
නිතර සිහිවේ කෙලෙසදෝ මට වෑරදුනේ මෙතරම්

තියන පියවර ගත්තෙ නෑ මම                                            
කිසිදාක නෑවතත්
කෙලෙස හෝ මේ පර ජය ගමි
ගෙන බොහෝ වෙහෙසක්

න0ගි මල්ලියෙ හොදට අහපන්                  
ජීවිතය ඔබෙ නම්
ඒක ජය ගෙන සතුටු වන්නට
ලෑබිල ඈත වරමක්

ඉතින් කුමටද පසුතෑවිල සිත
දෑන්ම වෑඩ කරපන්
සතුටු විය හෑක ඉතිරි නොකරම
අතීතෙට වරදක්...

Monday, February 8, 2016

ආසයිද මල්ලී?

                                               ***ආසයිද මල්ලී***



ආසයිද මල්ලී?
ලැජ්ජා වෙන්න එපා
ආසාවට හිතට ඇතිවෙනකන් ටැංකිය
අතගාලා බලපං.
ස්ටිකර් ගහලා පස්සේ
පේන්ට් කරලද කියලා නියපොත්තෙන්
චුට්ටක් හුරලා බලහන්.
හැඩ්ල් එක අත් දෙකෙන්ම අල්ලලා
චුට්ටක් හරවලා බලපන්.
සයිලන්සර් එක තාම රත්වෙලාද කියලා
කෙල චුට්ටක් ගහලා බලහන්.
යතුර තියනම් හොර්න් එකක් ගහපන්.
කන්නාඩියෙන් කොන්ඩෙ හදලා හැඩ
බලහන්.
දාඩිය වැටුනද වන්ඩියට?
නිල් කොට කලිසමෙන් සීරුවට පිහදලා දාපං.
ඕක පැදං එන්නේ උඹ වගේම හීන
දැකපු එකෙක්..
ඌට උබව දැක්කම
උගේ පුංචි කාලේ මතක්වෙනවා.
අයියේ මාව රවුමක් එක්ක
යන්න බෑද කියලා ලැජ්ජා නැතුව අහපන්
මට විශ්වාසයි කවදාවත් බෑ
කියන්නෑ..
යතුර දාලා ඔන් කරද්දී මීටරේ
දිහා බලපං,ෆෑන් ඔන් වෙන සද්දේ
හොදට අහගනින්.
ස්ටාර්ට් කරාට පස්සේ
උඹත් අත දාලා චූට්ටක් රේස් කරලා
බලහං.
මාත් ලොකුවෙලා එකක්
ගන්නවා අයියේ කියලා කියහන්..
අපි
ආසයී හීන පස්සේ එලවන
කොල්ලොන්ට..
හීන මවපං.උබට සමහර මිනිස්සු
හිනාවෙයි.ගනන් ගන්න එපා නෑහුනා
වගේ හීනේ විදපන්..
අරමුණ හදාගනින්
මොනාමහරී හොදට ඉගෙනගනින්
පොත පතෙන්ම නෙමේ උඹට පුලුවන්
මොනාම හරි දෙයක්.
හම්බකරහන්
අම්මට තාත්තට බරක් නොවී උබේ
දාඩිය මහන්සියෙන්.
හම්බකරලා එකක්
අරන් පලයන් අර අයියා හම්බෙන්න.මාත්
එකක් ගත්තා අයියේ කියලා යතුර පෙන්නපන්.
ශුවර් උඹටත් වඩා ඌ සතුටු
වෙනවා උඹ ගැන.
ඔය ලොකු ලොකු
වාහනවල සුක්කානම් කරකවන උන්
වගේ නෙමෙයි,බයික් පදින යකඩ හීන
දකින කොල්ලෝ එහෙමයි,කුහක
නෑ.බොක්ක හොදයි..
ඒකයි උන්ට
හරියන්නේ..
දෙයක් හිතන්න පුළුවන් කතාවක්..
සමහර විට මේ ඔයාගේ ,මගේ කතාව
වෙන්න පුළුවන්....

author - Hemantha Ruwan Kumara

***###_මට නම් බෑ එහෙම වෙන්න_###***

             ***###_මට නම් බෑ එහෙම වෙන්න_###***

give me my freedom to fly around the world


දිගු වරලස කොට කරලා 
ඒ වරලස හෑඩ කරලා
මම දකිනව ඒ සේරම
හරිම හෑඩයි හරිම අගෙයි
අනේ එපා මට කියන්න 
මටනම් බෑ එහෙම වෙන්න
ඒ වාගේ වෙනස් වෙන්න...

දිග ගව්මත් කොට කරලා 
කලිසම් ඈග හෑඩ කරලා
මම දකිනව ඒ සේරම
හරිම හෑඩයි හරිම අගෙයි
අනේ එපා මට කියන්න 
මටනම් බෑ වෙනස් වෙන්න            
real beautiful give nature to you don't miss it

ඒ වාගේ වෙනස් වෙන්න...

තොල් නිය නෙක පාට වෙලා
මිහිබට සුරලියක් වගේ
මම දකිනව ඒ සේරම
මරිම හෑඩයි හරිම අගෙයි
අනේ එපා මට කියන්න 
මටනම් බෑ වෙනස් වෙන්න
ඒ වාගේ වෙනස් වෙන්න...

හරිම හෑඩයි හරිම අගෙයි
මම දකිනව ඒ ලස්සන
මටනම් බෑ එහෙම වෙන්න
පාට නොගෑ මගේ ලොවේ 

මට සතුටින් ඉන්න දෙන්න...

the freedom









Thursday, February 4, 2016

.......මරණයට අතවනමින් ආදරය කළ අසරණයෙක් ......


          .......මරණයට අතවනමින් ආදරය කළ අසරණයෙක් ......




    



නෙත් කෙවෙනි කකියවන්..
හැඬුව මුත් කොයි තරං …
බැහැනෙ කඳුළැල් වලින්..
නවතන්න මා ඉතිං …
මරණ සහතිකේ මං ..
මගෙ දෑතෙ ගුලිකරං ..
පෙම්කළේ මං කලින්..
යන්න වෙනබව දැනං…
යන්න මාවත් අරං …
ඉන්නෙ මාරය බලන් ..
ඉතිං කොහොමද තවත් ..
ඉන්නෙ මං බොරුකියං …
දෙන්න දුක් මේ තරං ..
හිතුවෙ නෑ රත්තරං ..
මියෙන්නත් නෑනෙ දැන් ..
සැනසීමෙ මට ඉතිං …
නුඹව වැදු මවුපියන් …
සොහොයුරන් නෑ සියන් ..
හෙණ පතාවී සිතින්..
නිදන සොහොනටත් මං …
ඒත් කම් නැහැ ඉතිං …
උනේ වරදක් මගෙන් ..
නුඹේ දිවියම නුඹෙන් ..
උදුරගත් නිසාවෙන් ..
එක්වරක් ආවොතින් ..
මියෙන්නට පෙර ඉතිං ..
සැතපිලා නුඹ ළඟින් ..
ඇස් පියා ගෙන හොඳින් ..
සදහටම යන්නං…
සමු අරන් නුඹෙ ලොවෙන් ...

ඉතින් පුත නුඹ සැනසෙන්න .......

 

                      ඉතින් පුත නුඹ සැනසෙන්න .......


සුමුදු මොලකැටි සිනිඳු අත් පා
කැහැටු කරදඩු වනු දකින්නට
නොහැකි වුණි මට
පුතුනි නුඹ හට නොසතුටකි අද
නුඹ රකින්නට වෙසගනක වුණු
මවගෙ සෙනෙහස
විසි වයස් වුණු නුඹට
නුඹේ මව නොමැතිවද
දිවි ගෙවනු හැකිය අද
එහෙත් මට බැරිය පුත
නුඹ නැතිව සැනසෙන්න
කරදර නුඹට නොකරන්න
නුඹව අසරණ නොකරන්න
අවැසිමය මා නුඹෙන්
මිදී ඈතට යන්න
ඉතින් පුත නුඹ සැනසෙන්න
නුඹට සිදුවේවි හෙට දින
නුඹ මවයි නොකියන
නුඹ වැදූ මව
මහපොලොවෙ සතපන්න
උපදිනා මතු සසරෙ
මෑණියන් ලෙසින් හිද
නුඹෙ සෙනෙහෙ විදගන්න
පුතුනෙ පතනවා මම
නුඹ එහෙම නොපැතුවට
දෑහට දකින්නටවත්
මගේ මූසල දෙනයන
පියාගන්නම් පුතුනි ,
ඉතින් නුඹ සැනසෙන්න ...

-අතරමං වූ ජීවිත-

                                     -අතරමං වූ ජීවිත-




මහමෙරක් තරමටම

ආදරෙයි කීව උඹ

යැව්වේ මැදපෙරදිගට 

ආදරේ මදි වීද     
                                                     
ගන්න බැරි නම් ඇගේ බර

කුමට බැන්ඳේ නුඹ ඈව..


හෙන ගහයි යකෝ තොට

ඈ විඳින මර දුකට

විශ්වාස කරලයි ඈ

අවේ උඹ ලඟට...

දෙනවද එක වේලක්

උඹ හරියට කන්න

ඉල්ලුවේ නෑ මහත්තයෝ

උඹෙන් සළු පිලි සේද

ආදරෙන් ඉමුකො අපි

මැරෙන තුරු එකට...

මහ ගොඩක් පොදි 

බැදන් අහිංසක හීන වල

කුඩු පට්ටම් කලේ උඹ

හිතක් පපුවක් නැතිද...

වාසි බස් වලට උඹෙ ඇය

හොඳට රැවටිලා
ආවේ උඹ සමග සීතලේ ගුලිවෙලා

වැඩක් නොකරන්නේ අතපය

නොසොල්ලා

ඇගෙන් හම්බ කරන් කන හැටිද
ඉගැන්නුවේ නුබේ අම්මා..................................

Wednesday, February 3, 2016

-අසරණකම-Helplessness-

                                                                    -අසරණකම-




 නැති උවත් එක් පයක් ගෙන අතට වාරුවක්අරගෙන මල් ටිකක්මගට බැස්සේ දිවි රකිනු වස්ගෙන එක මල් වැලක්සහය දැක් වුවහොත්පිරෙයි බඩ කට මගෙත්මගෙ පුංචි පවුලෙත්ඔබ දෙන තුට්ටුවක්ගත්තේ හිත සතුටින්ජීවත් වීමට මිසක්නොව රජෙක් වනු වස්..

සංසාර ප්‍රේමය

                                                                                     සංසාර ප්‍රේමය                                                                     

siduhath prince & yashodhara princess 


දුටුව දා සිට නුඹව සිදුහත් ලෙස මේ නෙත් 
සිටිය හැකි වුනි නුඹ ළඟ යශෝධරාවක් මෙන් 
භවයේ දුර යන්න ට නුඹ සමගින් 
ඉන්න හිමියනි අභියස මගේ දෙනෙත් ..
පෙම් බැන්ද අපි දෙදෙන සංසාරේ පුරා 
පැතූ පැතුමන් සපල වී ඇත මෙදා 
තවත් භවයක නවාතැන් පොළ හමුවෙලා 
නතර වී ගිමන් හරිමින් ඉදී මෙලෙසා ..

උතුම් අපේ ප්‍රේමය නම් නොමැකෙන්නේ 
සම කල හැක්කක් මේ මිහිපිට නොම ඇත්තේ 
වෙන්ව යන දින භවය අවසන පතමින් නිවනේ
කම්පා නොවී තියේද මහ පොලොව මේ සක්වලේ ...

Monday, February 1, 2016

පෙනේරයක් නොවී කුල්ලක් වෙමු..

                                               පෙනේරයක් නොවී කුල්ලක් වෙමු..


කුල්ලයි පෙනේරයයි ගෑන අපි හෑමෝම දන්නවා නේද..
අපි හෑමොගෙම ගෙවල් වල මුලුතෑන්ගෙයි මේ දෙකම දකින්න ඈති
කුල්ලෙනුයි පෙනේරෙනුයි මොකද කරන්නේ...??
කුල්ල හෑම වෙලාවකම හොද දේවල් ඉතිරි කරගෙන නරක දේවල් අයින් කරනවා,ඒත් පෙනේරයකින් කරන්නේ ඒකෙ අනිත් පෑත්ත නේද..
දහයියා පොතු වෙනත් රොඩු බොඩු බිමට හලලා කුල්ල හොද සහල් ටික ඉතුරු කර ගන්නවා.
කුල්ලෙයි පෙනේරෙයි වෙනස ඒකයි.
ඔබ ඔබේ ජීවිතයේ ගෙවෙන හෑම තත්පරයකදිම හොද දෙවල් ඔබ තුල රදවාගෙන නරක දෙවල් ඔබේ ජීවිතයෙන් ඉවත් කල යුතුය.
ඒ කියන්නෙ ඔබ උත්සාහ කල යුත්තේ පෙනේරයක් නොවී කුල්ලක් වගේ වීමටයි.
මිනිසකු ලෙස ඔබ සාර්තක වන්නේ එවිටයි..



Sunday, January 24, 2016

Bluff Of The Nature, Think What Is Me...

                                             
              Bluff Of The Nature, Think What Is Me...


Put down the wealth of poetry before Afterlife
And I am not supposed to untie ropes
Has not even duty ivaraeṭama
Back folly to blame meters empty
Collected money  elapsed 
Husband and children gave Balcony
Helen evil endeavor to expire
Pack play was obsessed 
I do not ever come far veneers
God lokas among animal world
Karan nods home the long etched
Luckily none seemed Manusath received veneers
Taught by the body mamayaæyai think destiny
My take, not what's cobbled
Parents thousand wives and children Fielder
I still do not have any empty
Mother's womb, the baby until the end of Mahalla
Lifelong final dying breath
Only now either very much comforted mind
A lot of bones comprise Added










තියලා පෙර භවේ හිමිඋන ධනය බිම
ලිහලා තිබුන බැමි අකමැති හිතින් මම
කරලා නැති උනත් යුතුකම් ඉවරෙටම
පෙරලා හිස් අතින් ගත්තෙත් මනු බවම
රැස් කල ධනය ඡීවිතයම ගෙවෙන තුරූ
අඹු දරුවන්ට තනලා දුන්නෙමි මැදුරූ
අවසන් හුස්ම හෙලනා මොහොතෙත් නපුරූ
තන්හා පොදිය රග දුන්නා මියෙන තුරූ
මෙතුවක් ආපු දුර මම දන්නෑ සසරේ
දෙවියන් බඹුන් තිරිසන් ලෝකය අතරේ
නිවහන කරන් මහ කල් උන්නේම නිරේ
මනුසත් බවක් ලැබුනේ පිනකට සසරේ
භවයෙන් භවයෙ ලද කය මමයැයි හිතලා
මගෙ කරගන්න, නැති වෙන දේ එකතුකලා
දහසක් මව්පියන් අඹු දරුවන් රැකලා
තවමත් හිස් අතිනි නෑ මට කිසිවක් ලැබිලා
මව් කුස, ළදරුවා අවසන තෙක් මහල්ලා
මියයන තුරා අවසන් හුස්මත් අල්ලා
හිත සැනසුවා පමණයි දැන් ඒකත් මැකිලා
ඇටකටු ගොඩක් මහ පොළවට එකතු කලා