හෑඩුවත් කඩුලු මුතු කෑට එක ලතාවට
පිපුනත් සිනහ සියපත් මුව පුරාවට
ඩුකට සෑපට අප ජීවිටහ් තුරාවට
ඉන්නේ එකම සුවදයි සිත නිවන්නට
දරුවන් ඈයට ඈගෙ පනටත් වඩ වටී
දරුවන් නමට ලෙය කිරකට හෑරුන හෑටී
අම්මා නොමෑති තෑන මේ කිසිවක් නොවටී
ගලනා ගගක් පුබුදයි නිර්මල මනස
බාදක ඈතත් ග0 දිය නොම වෙයි අලස
බාදක මතින් ගලමින් වඩමින් යසස
ඔබ මට කීවෙ ජීවත් වීමේ රහස
ගල්පර මතින් ගලනා ගග මනහරය
බාදක සහිත ගීවන ගග බියකරුය
ආපසු හෑරී බලනා කල පිවිතුරුය
ඔබගෙන් උගත්ඩේ ජීවන මුලකුරුය
කෙතරම් කවි පතුම් ලීවත් එක පෙලට
අහසත් සමුදුරත් පරයන ඔබෙ ගුනට
වඩිනා හගුම ඔබ ගෑන සන්තානයට
ලොව බස දියුනු නෑ තාමත් පවසන්ට
0 comments:
Post a Comment